Επιστολή π. Πρόδρομου Επίσκοπου Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης

Σας χαιρετώ από τη μακρινή Νότια Μαδαγασκάρη.

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που, έστω και μέσα από αυτό το μήνυμα, μπορώ να επικοινωνήσω μαζί σας. Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στη γιορτή του πατέρα και στην Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Δύο έννοιες που, αν το σκεφτούμε βαθιά, μοιάζουν πολύ μεταξύ τους…

γιατί και οι δύο μιλούν χωρίς πολλές λέξεις.

Η μουσική αγγίζει την ψυχή…

και ο πατέρας αγγίζει τη ζωή του παιδιού του με μια σιωπηλή, καθημερινή αγάπη.

Ένας πατέρας δεν χρειάζεται πάντα να πει πολλά.

Αρκεί να είναι εκεί.

Να κρατά το χέρι, να στηρίζει, να θυσιάζεται…

να γίνεται το σταθερό βήμα πάνω στο οποίο θα περπατήσει το παιδί.

Και όπως η μουσική δίνει ρυθμό στη ζωή…

έτσι και η παρουσία του πατέρα δίνει νόημα και ασφάλεια.

Θα ήθελα για λίγο η σκέψη σας σήμερα να ταξιδέψει στη Νότια Μαδαγασκάρη.

Εκεί όπου η παιδεία δεν είναι αυτονόητη.

Εκεί όπου δεν υπάρχει δωρεάν εκπαίδευση.

Εκεί όπου για ένα παιδί, το σχολείο δεν είναι δεδομένο…

αλλά πολλές φορές ένα όνειρο που φαίνεται ακατόρθωτο.

Στην Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης, με τη χάρη του Θεού, με πολλές θυσίες και με την αγάπη πολλών ανθρώπων, έχουμε χτίσει 14 σχολεία.

Σχολεία που προσφέρουν δωρεάν παιδεία σε παιδιά που διαφορετικά δεν θα είχαν ποτέ αυτή την ευκαιρία.

Κάθε σχολείο δεν είναι απλώς ένα κτίριο…

είναι μια ελπίδα.

Είναι ένα φως μέσα στη φτώχεια.

Είναι μια απάντηση στην αγωνία ενός πατέρα που θέλει το παιδί του να έχει ένα καλύτερο αύριο.

Έχω δει γονείς να στέκονται έξω από αυτά τα σχολεία…

χωρίς να μιλούν…

μα με μάτια γεμάτα ευγνωμοσύνη.

Γιατί βλέπουν το παιδί τους να μαθαίνει, να προχωρά, να ονειρεύεται.

Και εκεί… μέσα σε μια απλή τάξη,

ακούγεται μια άλλη μουσική.

Όχι από όργανα…

αλλά από παιδικές φωνές που γελούν, που μαθαίνουν, που ελπίζουν.

Αυτή είναι η πιο αληθινή μουσική.

Σήμερα, λοιπόν, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την όμορφη πρωτοβουλία σας να υιοθετήσει και να στηρίξει τη λειτουργία ενός δικού μας σχολείου στη Νότια Μαδαγασκάρη.

Αυτό δεν είναι απλώς μια πράξη προσφοράς.

Είναι μια πράξη αγάπης.

Είναι μια γέφυρα ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Είναι ένας παλμός καρδιάς που ενώνει ανθρώπους που μπορεί να μη γνωρίζονται… αλλά μπορούν να μοιραστούν το ίδιο μέλλον.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο βαθύ μήνυμα της σημερινής ημέρας

ότι η αγάπη, όταν γίνεται πράξη, μετατρέπεται σε μουσική που ταξιδεύει παντού.

Μια μουσική που φτάνει μέχρι τη Νότια Μαδαγασκάρη…

και δίνει σε ένα παιδί το δικαίωμα να χαμογελά, να μαθαίνει και να ονειρεύεται.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

Σας εύχομαι ένα όμορφο και ευλογημένο καλοκαίρι.